กระแสลัดวงจรสมมาตรเริ่มต้นที่จุดเกิดเหตุขัดข้อง (IEC 60909-0): ค่ากระแส RMS ที่โครงข่ายจ่ายเข้าสู่การขัดข้องแบบสามเฟสที่เกิดการเชื่อมโดยตรง โดยแทนแหล่งจ่ายแรงดันด้วยค่าสมมูล c·Un/√3

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นค่าที่พิกัดของอุปกรณ์ทุกตัวถูกนำไปเปรียบเทียบ — Icw, ความสามารถในการตัดกระแส และการตรวจสอบความร้อนของสายเคเบิล ล้วนอ่านเทียบกับ Ik หากประเมิน Ik ต่ำเกินไป ตู้ที่คุณเสนอราคาจะถูกทำลายเมื่อเกิดความผิดพร่องครั้งแรก หากประเมินสูงเกินไป ลูกค้าจะต้องจ่ายสำหรับสวิตช์เกียร์ที่ไม่จำเป็น

แรงดันไฟฟ้าอิมพีแดนซ์ลัดวงจรของหม้อแปลงไฟฟ้า: แรงดันไฟฟ้าด้านปฐมภูมิเป็นเปอร์เซ็นต์ของแรงดันไฟฟ้าที่กำหนด ซึ่งขับกระแสพิกัดผ่านขดลวดทุติยภูมิที่ถูกลัดวงจร (IEC 60076-1)

เหตุใดจึงสำคัญ: ค่าดังกล่าวกำหนดระดับกระแสลัดวงจรด้านแรงดันต่ำ (ประมาณ I″k ≈ In / uk) และในขณะเดียวกันก็กำหนดแรงดันตกภายใต้โหลด นี่คือการแลกเปลี่ยนจริงในการเสนอราคา: ค่า uk ที่ใหญ่ขึ้นจะลดระดับกระแสลัดวงจร (สวิตช์เกียร์ปลายน้ำมีราคาถูกลง) แต่เพิ่มแรงดันตกและความสูญเสีย ควรเสนอราคา uk พร้อมกับพิกัดของหม้อแปลงไฟฟ้าเสมอ

จุดเชื่อมต่อร่วม (PCC): ส่วนต่อประสานในโครงข่ายไฟฟ้าที่การติดตั้งของลูกค้าและโครงข่ายของการไฟฟ้าเชื่อมต่อกัน ดังนั้นจึงเป็นจุดที่เงื่อนไขการเชื่อมต่อมีผลบังคับใช้

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวกำหนดว่าการไฟฟ้าอาจร้องเรียนเรื่องใดและสิ่งที่คุณต้องพิสูจน์: แถบแรงดันไฟฟ้า ความผิดเพี้ยนฮาร์มอนิก ฟลิกเกอร์ และพฤติกรรมการจุ่มแรงดันไฟฟ้า ล้วนถูกกำหนดที่ PCC ไม่ใช่ที่ขั้วต่ออุปกรณ์ การศึกษาหรือการวัดที่ทำที่อื่นไม่แสดงถึงความสอดคล้อง

ความผิดเพี้ยนฮาร์มอนิกรวมของแรงดัน THDu = √(Σ Uh²) / U1 × 100 % วัดตามข้อกำหนดของ IEC 61000-4-7

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นปริมาณที่ข้อกำหนดการเชื่อมต่อโครงข่ายหรือการไฟฟ้าจำกัดที่จุดเชื่อมต่อร่วม (สำหรับอ้างอิง: IEEE 519 กำหนด THDv 5 % ที่ PCC, IEC 61000-2-2 กำหนด 8 % สำหรับ LV คลาส 2) การเกินค่านี้หมายถึงต้องใช้ฟิลเตอร์ ชุดตัวเก็บประจุแบบดีจูน หรือหม้อแปลงไฟฟ้าที่มีขนาดใหญ่ขึ้น — ค่าใช้จ่ายที่ปรากฏเฉพาะเมื่อทำการศึกษาก่อนการสั่งซื้อ

ความผิดเพี้ยนฮาร์มอนิกรวมของกระแส THDi = √(Σ Ih²) / I1 × 100 %: ปริมาณฮาร์มอนิกของกระแสโหลดเทียบกับค่าพื้นฐาน

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นค่าที่ใช้กำหนดขนาดของตัวกรองฮาร์มอนิกและรีแอกเตอร์ดีจูนนิ่ง และเป็นตัวขับเคลื่อนการลดพิกัดของสายเคเบิลและหม้อแปลงไฟฟ้า IEEE 519 จำกัดค่าเป็นฟังก์ชันของอัตราส่วนระหว่างกระแสลัดวงจรกับกระแสโหลด ดังนั้น THDi จะไม่มีความหมายสำหรับการเสนอราคาเว้นแต่จะระบุระดับความผิดพร่องมาด้วย

ตัวประกอบกำลัง cos φ: อัตราส่วนของกำลังจริงต่อกำลังปรากฏ (ตัวประกอบการเลื่อนระหว่างแรงดันไฟฟ้าและกระแส) โดยรวมตัวประกอบความผิดเพี้ยนเมื่อกระแสมีความผิดเพี้ยน

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวกำหนด kVA ที่หม้อแปลงไฟฟ้า เครื่องกำเนิดไฟฟ้า หรือสัญญาจ่ายไฟต้องจัดหาให้สำหรับ kW ที่กำหนด และเป็นเงื่อนไขตามสัญญา: ตัวประกอบกำลังต่ำจะทำให้เกิดค่าปรับหรือต้องติดตั้งชุดตัวเก็บประจุชดเชย จึงเป็นทั้งข้อมูลนำเข้าของการออกแบบและบรรทัดในราคา

พิกัดการชดเชยรีแอกทีฟ Qc: เอาต์พุตของชุดตัวเก็บประจุ ซึ่งคำนวณขนาดเป็น Qc = P × (tan φ1 − tan φ2) เพื่อปรับการติดตั้งจากตัวประกอบกำลังปัจจุบันไปยังตัวประกอบกำลังเป้าหมาย

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นรายการที่กำลังเสนอราคา และเอาต์พุตที่ใช้งานได้จะลดลงในโครงข่ายที่มีฮาร์มอนิกสูง เว้นแต่จะใช้ชุดตัวเก็บประจุแบบดีจูน (ป้องกันด้วยรีแอกเตอร์) ตัวประกอบกำลังเป้าหมายเป็นข้อมูลนำเข้าจากลูกค้า ไม่ใช่ค่าเริ่มต้น — การเสนอราคาชุดตัวเก็บประจุโดยไม่ระบุตัวประกอบกำลังเป้าหมายไม่ถือเป็นข้อเสนอที่สมบูรณ์

ตัวประกอบกำลังการผลิต: พลังงานที่ผลิตได้จริงในช่วงเวลาหนึ่งหารด้วยพลังงานที่โรงไฟฟ้าจะผลิตได้หากเดินเครื่องที่กำลังพิกัดตลอดช่วงเวลานั้น (สำหรับ PV ค่านี้ถูกกำหนดโดยความเข้มรังสีและอุณหภูมิเป็นหลัก ไม่ใช่โดยอินเวอร์เตอร์)

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวเลขที่แปลง kWp บนแผ่นป้ายชื่อเป็น kWh ต่อปี และดังนั้นจึงเป็นรายได้และระยะเวลาคืนทุน ใบเสนอราคาที่ให้เพียงตัวเลข kWp ไม่ได้บอกว่าโรงไฟฟ้าจะจ่ายได้จริงเท่าใด — ควรขอค่าตัวประกอบกำลังการผลิตที่ใช้สมมติ

ความสามารถในการทนแรงดันตกชั่วขณะ: หน้าที่ (และความสามารถ) ของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าหรืออินเวอร์เตอร์ในการคงเชื่อมต่ออยู่ขณะที่แรงดันไฟฟ้าที่ PCC ตกลงตามเส้นโครงแรงดันไฟฟ้าต่อเวลา ที่กำหนดไว้ แทนที่จะตัดการทำงาน

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นเงื่อนไขการเชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้าในตลาดส่วนใหญ่: โรงไฟฟ้าที่ไม่สามารถคงอยู่ผ่านช่วงแรงดันตกตามเส้นโค้งที่กำหนดจะไม่สามารถเชื่อมต่อได้หรือต้องปรับปรุงอุปกรณ์เพิ่มเติม ต้องยืนยันเส้นโค้ง LVRT ที่กำหนดก่อนกำหนดขนาดอินเวอร์เตอร์ เพราะเป็นตัวกำหนดระดับฮาร์ดแวร์

สถานะการชาร์จของแบตเตอรี่หรือ BESS: พลังงานคงเหลือเป็นเปอร์เซ็นต์ของความจุพิกัด (หรือความจุที่ใช้งานได้)

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวจำกัดสิ่งที่ระบบกักเก็บพลังงานสามารถจ่ายได้ในขณะใดขณะหนึ่ง จึงเป็นตัวขับเคลื่อนการตั้งค่าการป้องกัน กลยุทธ์การจ่ายพลังงาน และการรับประกันพลังงานที่ส่งมอบ ตัวเลขความพร้อมใช้งานที่เสนอราคาจะไม่มีความหมาย เว้นแต่จะระบุช่วง SOC ที่ใช้สมมติ

ความลึกของการคายประจุ: ส่วนเติมเต็มของสถานะการประจุ — ปริมาณความจุที่ถูกวนออก โดยปกติระบุเป็นค่าสูงสุดในข้อกำหนดอายุการใช้งานเป็นรอบ

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างความจุที่ใช้งานได้กับอายุการใช้งานแบตเตอรี่: kWh พิกัดเดียวกันที่ระบุที่ 80 % DOD ให้จำนวนรอบน้อยกว่าที่ระบุที่ 60 % เนื่องจากค่านี้เปลี่ยนทั้ง kWh ที่ใช้งานได้และวันเปลี่ยนทดแทน DOD จึงต้องอยู่บนเอกสารข้อมูลถัดจากราคา

ประสิทธิภาพไป-กลับของระบบกักเก็บพลังงาน: พลังงานที่คืนกลับระหว่างการคายประจุหารด้วยพลังงานที่ดูดซับระหว่างการชาร์จตลอดหนึ่งรอบการทำงาน

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวกำหนดว่าพลังงานที่คุณจ่ายไปนั้นได้กลับคืนมาจริงเท่าใด และดังนั้นจึงเป็นต้นทุนจริงต่อ kWh ที่ส่งมอบ ควรระวังขอบเขตของตัวเลข (DC-DC ดูดีกว่า AC-AC มาก) — การเปรียบเทียบสองข้อเสนอที่ใช้ขอบเขตต่างกันเป็นสาเหตุทั่วไปของการเสนอราคาผิดพลาด

ระยะเวลาคืนทุนอย่างง่าย: ต้นทุนเงินลงทุนหารด้วยเงินประหยัดสุทธิต่อปี โดยไม่คิดลดหรือการเพิ่มขึ้นของราคา (เป็นตัวเลขคัดกรอง ไม่ใช่แบบจำลองทางการเงิน)

เหตุใดจึงสำคัญ: เป็นตัวเลขที่ตัดสินใจว่าลูกค้าจะซื้อตอนนี้หรือไม่ เนื่องจากเป็นอัตราส่วนอย่างง่าย ปัจจัยนำเข้าสองตัวที่ขับเคลื่อนมัน (ราคาพลังงานและเงินลงทุนต่อหน่วย) ต้องแสดงไว้ข้างๆ มิฉะนั้นจะไม่มีใครทราบว่าตัวเลขนั้นตั้งอยู่บนสมมติฐานใด